De digitale euro.

De digitale euro is een centralebankgeld-vorm voor particulieren: geld dat rechtstreeks een claim is op de ECB, net zoals een bankbiljet dat is. Vandaag is bijna al het geld op je rekening commercieel bankgeld, een claim op je bank.

Het idee is dat je digitale euro's zou bewaren in een wallet-app of via je eigen bank, en ermee kunt betalen in winkels, online en van persoon tot persoon binnen de eurozone.

Bitcoin en andere cryptomunten hebben geen uitgever en een koers die vrij beweegt. De digitale euro heeft juist één uitgever en is altijd één euro waard.

Ook stablecoins zoals USDC of EURC zijn iets anders: die worden uitgegeven door private bedrijven en worden gedekt door reserves. De digitale euro is publiek geld met wettelijke betaalstatus.

Dit is de gevoeligste vraag in het debat. Het ontwerp dat de ECB beschrijft gaat ervan uit dat de centrale bank zelf geen betalingen aan personen kan koppelen: banken en betaaldienstverleners blijven de partij die klanten kent.

Voor kleine offline betalingen tussen twee apparaten wordt een privacyniveau beoogd dat dichter bij contant geld ligt. Tegenstanders wijzen erop dat de privacygaranties uiteindelijk in wetgeving moeten staan, niet alleen in een technisch ontwerp.

Als iedereen onbeperkt geld naar de ECB zou kunnen verplaatsen, kunnen banken in een crisis snel deposito's verliezen. Daarom wordt gewerkt met een houdlimiet per persoon, in de discussie vaak genoemd rond enkele duizenden euro's.

Boven die limiet zou geld automatisch terugvloeien naar je gewone bankrekening. Voor spaargeld verandert er dus in de opzet weinig: de digitale euro is een betaalmiddel, geen spaarproduct, en levert geen rente op.

De ECB doorloopt een voorbereidende fase waarin regels, techniek en testen worden uitgewerkt. Invoering vereist daarnaast een Europese verordening: het Europees Parlement en de lidstaten moeten de wettelijke basis vaststellen.

Een concrete uitrol naar het publiek ligt daardoor niet in handen van de ECB alleen. Volg de stand van zaken in ons regelgevingsdossier; de politieke behandeling bepaalt het tempo.