Cryptoregels in België.

De FSMA is de toezichthouder voor gedrag en beleggersbescherming. Zij beoordeelt vergunningen voor cryptodienstverleners, houdt toezicht op informatie en reclame, en publiceert waarschuwingen over frauduleuze platformen en zogenaamde recovery rooms die slachtoffers een tweede keer oplichten.

De Nationale Bank van België kijkt naar soliditeit en stabiliteit: kapitaal, governance en de risico's die banken lopen wanneer zij met cryptopartijen werken. Voor stablecoins met een grote omvang komt daar Europees toezicht bij vanuit de EBA, en voor markten en informatieverplichtingen speelt ESMA een coördinerende rol.

België kent sinds 2023 een specifiek reglement voor het commercialiseren van virtuele munten bij consumenten. Reclame moet correct en niet-misleidend zijn, verplichte risicowaarschuwingen bevatten en mag geen rendementsbeloftes doen. Grote campagnes moeten vooraf bij de FSMA worden aangemeld.

Voor lezers is dat een bruikbaar filter: een aanbieder die met gegarandeerde winsten adverteert, met tijdsdruk werkt of geen risicozin toont, negeert een regel die in België expliciet bestaat. Dat is op zichzelf al een reden om weg te blijven.

MiCA voegt een Europese vergunningsplicht toe met eisen aan kapitaal, bewaring, klachtenafhandeling en de scheiding van klantgeld. Een in België actieve aanbieder werkt dus met twee lagen: het Belgische gedrags- en reclamekader en de Europese vergunningsvoorwaarden.

Praktisch betekent dat strengere identificatie, duidelijker kosteninformatie en aansprakelijkheid van de bewaarder bij verlies van activa. Wat MiCA níet doet, is koersverlies vergoeden of een garantiefonds instellen zoals bij bankdeposito's tot 100.000 euro.

Zoek eerst de juridische naam op in het register van de FSMA of van de toezichthouder die de vergunning verleende. Controleer daarna het ondernemingsnummer in de Kruispuntbank van Ondernemingen en vergelijk het adres met wat de site vermeldt. Kijk tot slot of de naam voorkomt op de waarschuwingslijst.

Let ook op de kleine dingen: een algemene voorwaarden-pagina zonder identificeerbare entiteit, betalingen naar een rekening op een andere naam, of een contactadres dat alleen via een chat-app bereikbaar is. Dat zijn geen formaliteiten maar de klassieke patronen bij niet-vergunde partijen.