Schenken bij leven.

Een schenking bestaat pas echt als er een moment, een waarde en een bedoeling zijn vastgelegd. Bij een bankoverboeking gaat dat vanzelf; bij een cryptotransactie of een baar goud die van hand tot hand gaat, niet.

Maak daarom een schenkingsdocument: wie, wat, hoeveel eenheden, welke koers of taxatie op welke datum, en de handtekeningen van beide partijen. Voor crypto voeg je de transactiehash toe — dat is het sterkste bewijs dat er bestaat.

In België gelden voor sommige schenkingen registratie- of termijnregels (de verdachte periode voor niet-geregistreerde schenkingen); in Nederland tellen schenkingen binnen 180 dagen voor overlijden alsnog mee voor de erfbelasting. Timing is dus geen detail.

ETF's schenk je het schoonst door effecten intern over te boeken naar de rekening van de begiftigde. Verkopen en geld schenken werkt ook, maar levert onnodige transactiekosten en, in België, mogelijk een belastbare meerwaarde op naam van de schenker.

Crypto stuur je naar een wallet die de begiftigde zélf beheert. Blijf je de sleutels houden 'tot ze er klaar voor zijn', dan is het fiscaal en juridisch geen schenking maar bewaring — met alle risico's van dien.

Fysiek goud gaat over door feitelijke overdracht. Leg dat vast met een document en foto's van serienummers, anders is later niet aantoonbaar wanneer het metaal van eigenaar wisselde.

De klassieke misser is schenken zonder de begiftigde te leren omgaan met wat hij krijgt. Een tiener met een hardware wallet en zonder back-upplan is geen vermogensoverdracht maar een tijdbom.

Tweede fout: alles in één keer schenken op het moment dat de koers hoog staat. Bij beleggingen verlaag je de fiscale last vaak juist door in tranches te schenken, gespreid over jaren en over waarderingsmomenten.

Derde fout: geen rekening houden met je eigen behoefte. Vermogen dat je weggeeft, kun je niet terugvragen — schenk pas nadat je je eigen buffer en pensioen hebt doorgerekend.