Goud en zilver nalaten.

Maak een inventaris: aantal munten en baren, gewicht per stuk, muntsoort, jaartal en waar ze liggen. Voeg aankoopfacturen toe — die bewijzen niet alleen echtheid maar ook de herkomst richting de belastingdienst.

Kluis bij de bank, thuiskluis of bewaargeving bij een handelaar hebben elk hun eigen route. Bij een bankkluis wordt de toegang na overlijden geblokkeerd tot de erfrechtpapieren rond zijn en wordt de inhoud vaak in bijzijn van een notaris geïnventariseerd.

Bij bewaargeving bij een handelaar staat je metaal op naam in een register; dat maakt overdracht eenvoudig, maar controleer of het toegewezen (allocated) bewaring is en geen vordering op het bedrijf.

De aangifte gebruikt de marktwaarde op de overlijdensdatum. Voor baren is dat de spotprijs per gram maal het gewicht; voor beleggingsmunten telt vaak een kleine premie boven spot, voor verzamelmunten kan de numismatische waarde juist veel hoger liggen.

Laat verzamelstukken taxeren. Een reeks historische munten als 'goud, 800 gram' aangeven kan zowel te veel als te weinig belasting opleveren en is bij controle lastig te verdedigen.

Reken met troy ounce (31,1 g) waar de handel dat doet, maar zet in de inventaris altijd ook het gewicht in gram — dat voorkomt rekenfouten bij erfgenamen die de markt niet kennen.

Metaal verdeelt zich makkelijker dan vastgoed maar lastiger dan geld: één kilobaar knip je niet in drieën. Kleine coupures (100 g of munten van 1 oz) maken een nalatenschap veel eenvoudiger te verdelen — iets om nu al rekening mee te houden bij aankoop.

Verkopen erfgenamen, laat dan meerdere biedingen opvragen. Het verschil tussen een straathandelaar en een gerenommeerde partij loopt bij grotere partijen snel op tot een paar procent.

In België valt fysiek goud onder de nalatenschap en dus onder successierechten; in Nederland telt het mee in de rendementsgrondslag van box 3 bij de erfgenaam. Aangeven is in beide gevallen verplicht, ook zonder rekening of tegenpartij.