Lenen met crypto als onderpand.

Omdat het protocol je niet kent, vraagt het meer zekerheid dan de lening waard is. Zet je voor 10.000 euro aan ether vast, dan mag je daar vaak maximaal 7.000 tot 8.000 euro tegen lenen. Die ruimte is de buffer waarmee koersdalingen worden opgevangen.

Je positie krijgt een gezondheidsfactor: zakt die naar 1, dan begint de liquidatie. In de praktijk wil je ruim boven de 1,5 blijven zitten, zeker bij volatiel onderpand.

Liquidatie is geen boete van een bank maar een veiling: iemand koopt je onderpand met korting en lost je schuld af. Je houdt het restant, maar betaalt effectief die korting plus kosten.

De rente op leenmarkten beweegt met de bezetting van de pot. Is 90 procent uitgeleend, dan schiet de rente omhoog om nieuwe inleg te lokken en aflossing aan te moedigen. Is er weinig vraag, dan zakt de rente naar bijna nul.

Voor een lener betekent dat: je tarief staat niet vast. Een lening die vandaag 4 procent kost, kan volgende maand 12 procent kosten zonder dat iemand je waarschuwt.

Wie uitleent verdient het spiegelbeeld, minus een deel voor de reservekas van het protocol. Dat is de hele bron van rendement — er zit geen bedrijfsmodel achter dat extra geld bijstort.

Begin met een klein bedrag op een protocol dat al jaren draait. Leen bij voorkeur een stablecoin, want dan is alleen je onderpand volatiel en niet ook je schuld.

Stel een eigen alarmgrens in ruim boven de liquidatiegrens en bepaal vooraf wat je doet: bijstorten of deels aflossen. Beslissen tijdens een crash gaat mis.

Reken de kosten volledig door: rente, netwerkkosten bij bijstorten en de belasting over je resultaat. Een lening om consumptie te financieren met volatiel onderpand is zelden verstandig.