Crypto in België.

In België houdt de FSMA toezicht op het marktgedrag van financiële dienstverleners, met sinds de invoering van de Europese MiCA-verordening ook expliciet toezicht op aanbieders van cryptodiensten. De Nationale Bank van België kijkt vooral naar de stabiliteit van banken en verzekeraars, en dus onrechtstreeks naar hun blootstelling aan crypto.

MiCA geeft aanbieders die in de EU actief zijn een uniforme vergunningsplicht. Een platform met een MiCA-vergunning in een andere EU-lidstaat mag ook in België actief zijn dankzij het Europese paspoort. Dat betekent niet dat elk platform zonder risico is: een vergunning zegt iets over regels rond kapitaal en klantengeld, niet over de kwaliteit van een specifieke munt.

Voor particulieren die crypto kopen en verkopen, valt de meerwaarde in de praktijk meestal onder één van drie categorieën: niet-belastbaar beheer van privévermogen, divers inkomen (belast tegen 33%) of beroepsinkomen bij professionele handel. Welke categorie van toepassing is, hangt af van elementen zoals frequentie van handelen, gebruik van hefboomproducten en de mate van speculatie.

Er bestaat geen vaste grens qua bedrag of aantal transacties die automatisch bepaalt in welke categorie je valt; de fiscus en rechtspraak kijken naar het geheel van omstandigheden. Dat maakt een correcte inschatting van je eigen situatie belangrijk, en dat is precies waarom we hierover een aparte gids hebben geschreven in plaats van hier een pasklaar antwoord te geven.

Wie crypto aanhoudt bij een buitenlands platform, heeft daar in de praktijk vaak een rekening bij lopen die onder de meldplicht bij het Centraal Aanspreekpunt (CAP) van de Nationale Bank kan vallen, naast de vermelding in de belastingaangifte zelf. Dit geldt los van de vraag of er al dan niet winst is gemaakt.

Goede administratie is hier het halve werk: bewaar aankoopbewijzen, transactiehistoriek en overzichten van je platform, zodat je bij een controle snel kan aantonen wanneer en tegen welke prijs je iets hebt gekocht of verkocht.

Belgische grootbanken zoals KBC, ING en BNP Paribas Fortis bieden zelf doorgaans geen crypto-aankoop aan, maar laten overschrijvingen naar erkende Europese platformen in de meeste gevallen toe. Sommige banken stellen wel bijkomende vragen bij grotere of ongebruikelijke overschrijvingen, als onderdeel van hun wettelijke plicht rond het voorkomen van witwassen.

Bancontact en gewone SEPA-overschrijvingen zijn de meest gebruikte manieren om euro's op een platform te zetten. Hou er rekening mee dat een bank een overschrijving kan vertragen of om uitleg kan vragen over de herkomst van het geld; dat is een standaardprocedure en geen aanwijzing dat je iets fout doet.

Kies voor een platform met een geldige MiCA-vergunning en vergelijk kosten, aanbod en klantendienst voor je een keuze maakt. Voor grotere bedragen die je lang wil aanhouden, is een hardware wallet vaak veiliger dan geld op een platform laten staan, omdat je dan zelf de sleutels beheert.

Bewaar je seed phrase nooit digitaal en deel ze met niemand, ook niet met iemand die zich voordoet als klantendienst. Platformen en banken zullen nooit vragen om je seed phrase of wachtwoord door te sturen.

Beloftes van gegarandeerd hoog rendement, druk om snel te beslissen en contact via sociale media of dating-apps zijn klassieke signalen van cryptofraude. De FOD Economie en FSMA waarschuwen regelmatig voor nieuwe varianten van dit soort oplichting.

Reclame voor crypto moet in de EU aan strengere regels voldoen sinds MiCA, met verplichte risicowaarschuwingen. Dat maakt misleidende reclame niet onmogelijk, dus blijf kritisch bij aanbiedingen die te mooi klinken om waar te zijn.

Wie in België wil starten, doet er goed aan eerst een vergund platform te kiezen, een klein bedrag te testen via Bancontact of SEPA, en meteen een eenvoudige administratie bij te houden van elke aan- en verkoop.

Raadpleeg bij twijfel over je fiscale situatie een boekhouder of belastingadviseur die vertrouwd is met crypto, zeker als je regelmatig handelt of ook staking- of mining-inkomsten hebt.