De echte kost van crypto kopen in de Benelux.

Wie in België of Nederland crypto koopt, ziet één getal: het tarief. Dat getal vertelt zelden het hele verhaal. Naast het zichtbare tarief betaal je een marge in de koers, mogelijk een toeslag op je betaalmethode en later opnamekosten wanneer je je munten naar een eigen wallet stuurt. In deze nota tellen we die posten samen tot één cijfer: de totale kost van een aankoop.

We deden dat op vijf handelsdagen bij acht platformen die actief zijn in de Benelux, met drie bedragen en twee munten. De uitkomst: de goedkoopste route kost ongeveer 0,30% van je inleg, de duurste bijna 2%. Op één aankoop van duizend euro lijkt dat verschil klein. Bij maandelijks beleggen over tien jaar loopt het op tot enkele honderden euro's, geld dat niet in je positie zit en dus ook niet meegroeit.

De belangrijkste conclusie is niet welk platform wint, maar welke keuzes binnen een platform het verschil maken: de gebruikte interface, de betaalmethode, de ordersoort en de frequentie waarmee je opneemt. Wie die vier knoppen goed zet, betaalt bij vrijwel elke aanbieder een fractie van wat de standaardinstelling kost.

Platformen adverteren met een tarief per transactie, maar rekenen daarnaast een marge in de koers die je krijgt. Die marge staat nergens in de bevestiging en verschijnt dus ook niet in je jaaroverzicht als kost. Je ziet enkel dat je voor duizend euro iets minder bitcoin ontving dan de koers op dat moment deed vermoeden.

Wie maandelijks 100 euro inlegt via een eenvoudige koopknop, betaalt over tien jaar bij 1,99% zo'n 239 euro aan kosten. Via de pro-interface van hetzelfde platform is dat rond 36 euro. Het verschil van ruim tweehonderd euro is geen theoretische oefening: het is geld dat nooit in de positie terechtkomt en dus ook nooit meestijgt.

Vergelijkingen die enkel het tarief naast elkaar zetten, geven daarom een vertekend beeld. Een platform met 0,25% tarief en 0,9% spread is duurder dan een platform met 0,4% tarief en 0,1% spread, terwijl de eerste in elke reclamebanner goedkoper oogt.

Op een orderboek staan koop- en verkooporders naast elkaar. Het beste bod en de beste vraag liggen zelden op exact dezelfde prijs; het verschil is de marktspread. Bij bitcoin op een grote Europese beurs is dat vaak minder dan een honderdste procent. Alles wat je daarboven betaalt, is dus geen marktrealiteit maar een keuze van het platform.

Bij de eenvoudige koopknop koop je niet van het orderboek maar van het platform zelf. Dat platform neemt een positie in, dekt zich af en rekent een marge voor dat risico en voor het gemak. Die constructie is legitiem, maar hij is duur en zelden expliciet.

Op zondagavond, wanneer de liquiditeit dun is, zagen we spreads die twee tot vier keer zo groot waren als op een gewone donderdagmiddag. Het moment waarop je koopt, is daarmee een echte kostenpost, zeker bij kleinere munten.