BNB: koers en werking.

BNB werd uitgegeven via een ico op het Ethereum-netwerk, met als voornaamste belofte een korting op handelskosten bij Binance. Die functie bestaat nog steeds: wie kosten met BNB betaalt, krijgt doorgaans een lager tarief dan bij betaling in andere munten.

In 2019 lanceerde Binance een eigen blockchain, later samengevoegd tot BNB Chain, met BNB als native gastoken voor transactiekosten. Daarmee kreeg de token een tweede functie los van de beurs: het betalen voor rekenkracht op een netwerk met eigen smart contracts, DeFi-protocollen en games.

BNB Chain wordt beheerd door een beperkt aantal validators die nauw verbonden zijn met Binance, wat de chain snel en goedkoop maakt maar minder gedecentraliseerd dan Ethereum of Bitcoin.

Binance vernietigt periodiek een deel van de BNB-voorraad, een zogeheten coin burn, met als doel het totale aanbod op termijn te verlagen tot een vooraf aangekondigd plafond. De omvang van elke burn hangt af van handelsvolumes en on-chain activiteit in de voorgaande periode.

Deze burns worden vaak aangehaald als argument voor waardebehoud, maar een burn verandert niets aan vraag: minder aanbod drukt de koers alleen omhoog als de vraag gelijk blijft of stijgt. Beleggers doen er goed aan burns te zien als aanbodbeleid, niet als garantie op koerswinst.

Het aanbod van BNB is bovendien deels ontstaan uit een eigen uitgifte door Binance zelf, wat betekent dat het bedrijf een aanzienlijk deel van de voorraad heeft gehouden en gedeeltelijk verkocht of ingezet in eigen projecten.

BNB is nauw verbonden met het reilen en zeilen van Binance als bedrijf. Regelgevende problemen, sancties of vertrouwensverlies in de beurs kunnen direct doorwerken in de koers van BNB, ongeacht de technische staat van BNB Chain.

Binance heeft in verschillende landen te maken gehad met onderzoeken en boetes wegens onder meer witwaspreventie. Dat soort zaken raakt zowel het bedrijf als de bijbehorende token, omdat beleggers de risico's niet los van elkaar kunnen zien.

Daarnaast is BNB Chain qua decentralisatie beperkter dan grotere netwerken, wat het gevoeliger maakt voor beslissingen van een kleine groep validators en voor censuur op verzoek van autoriteiten.