Azië — Hongkong, Singapore en Japan.

Hongkong koos bewust voor een regime dat particulieren toelaat, mits het platform vergund is en het token voldoende liquide en breed genoteerd. Dat is een ander uitgangspunt dan het institutionele spoor dat Singapore volgt. De toelatingslat voor tokens ligt hoog: veel altcoins halen die niet.

Rond spot-ETF's en getokeniseerde fondsen loopt Hongkong voorop in de regio, mede omdat de overheid het als middel ziet om de financiële hub-positie te herbevestigen.

MAS reguleert crypto onder de Payment Services Act en heeft daar een apart stablecoinkader bovenop gezet: volledige dekking in laagrisico-activa, aflossing binnen vijf werkdagen en onafhankelijke attestatie. Alleen wie daaraan voldoet, mag zich 'MAS-regulated stablecoin' noemen.

Tegelijk ontmoedigt Singapore retailspeculatie actief: geen kredietkaartbetalingen voor cryptoaankopen, geen incentives, geen publieksreclame. De strategie is duidelijk: institutioneel ja, retailhype nee.

Na Mt. Gox en Coincheck bouwde Japan het strengste bewaarregime ter wereld. Beurzen moeten het leeuwendeel van klantactiva in cold storage houden, met eigen middelen als buffer als er toch iets misgaat. Nieuwe tokens moeten door een toelatingsproces via de zelfregulerende brancheorganisatie.

Japan werkt daarnaast aan een verschuiving van crypto naar het effectenrecht, wat de weg vrijmaakt voor lagere belastingtarieven op cryptowinst en voor spot-ETF's.

Aziatische regels bepalen mede welke tokens wereldwijd liquide blijven en waar stablecoinuitgevers hun reserves parkeren. Voor Europese beleggers is de praktische les dat een 'gereguleerde' aanbieder in Azië geen Europese bescherming biedt: zonder MiCA-vergunning mag zo'n partij zich niet actief op jou richten.